Oh leven, oh feest der herhaling! Het wordt licht.Ik word wakker.Mama en papa komen naar beneden.Ik krijg mijn eten.We gaan uit.Ik ga slapen.We gaan weer uit.Ik krijg weer eten.Ik ga slapen.Het wordt donker.We gaan uit.Ik …
Toen, nu en straks
Vreemd gezelschap
Nu de dagen langer en warmer worden, lopen er nieuwe dieren in de tuin. Ze lopen heel traag en ze zien eruit als een soort noot met pootjes. Ze hebben een harde buitenkant met gaten …
Ziek
Wat is dit? Pijn in mijn buik. Brokjes stinken. Haal ze alsjeblieft bij me weg. Stukje worst laat ik liggen. Worst! Ik lig op de stoel en wil er niet uit. En het huis uit …
Mijmeringen over communicatie
Mag ik van mijzelf zeggen dat ik me verbaal bovengemiddeld kan uitdrukken? Ik denk van wel. Door te blaffen kan ik bijvoorbeeld duidelijk maken dat anderen – honden vooral – moeten wegwezen, dat met mij …
Mijmeringen over handen
Terwijl ze toch heus vier poten hebben, gebruiken mensen enkel hun achterpoten om op te lopen. Je zou je kunnen afvragen waarom, maar er staat iets tegenover: ze hebben verbazingwekkende voorpoten. Die noemen ze armen, …
Mijmeringen over de neus
Het hoogste zintuig is natuurlijk de neus van de hond. Ik ruik alles. Als mensen koken, doen ze een heleboel dingen bij elkaar in een pot. En wat er uit komt, geven ze een naam. …
Politiek
Normaal gesproken doe ik niet aan politiek, maar voor deze ene keer wel.
De kunst van het genieten
Zet mij iets te eten voor en ik weet niet hoe snel ik het moet binnenkrijgen. Dat is een kwestie van overleven. Door schade en schande ben ik te weten gekomen dat je niet snel …
Teevee
Het grote scherm in de kamer heet teevee. Het is werkelijk ongelooflijk. Als het donker wordt, pakken mama en papa een klein kastje in hun hand, wijzen ermee naar het scherm en dan verdwijnt het …
Eerste gastronomische herinnering
Vroeger was ik klein en bang. Andere mensen vond ik eng, veel enger dan tegenwoordig. Als er tegenliggers aan kwamen, kreeg ik het soms op de heupen – best wel vaak, eerlijk gezegd. Dan wist …